Borçlu kişilerin yaptığı en büyük hatalardan biri, hatta en büyüğü hesabını bilmemektir. Aslında bu hata borçlu iken yapılmaz, tam aksine borçlu değilken yapılır ve zaten borç batağına bu yüzden girilir. Para ile fazla oynayan, fütursuzca borca giren, borç dağıtan ya da harcama yapan kişilerin mutlaka borcunu ve alacağını takip etmesi,  finansal olarak nereye gittiğini görmesi gerekir. Eğer takip etmezse işlerin kötüye gittiğini bilemez, ancak battıktan sonra farkına varır ki, bu durumda işleri yoluna koymak için çok geç kalınmış olabilir. Konunun daha iyi anlaşılması için bir örnek verelim:

Bir gemi kaptanının görevi kendisine emanet edilen milyonlarca lira değerindeki yükü veya insanları güvenli bir şekilde hedefteki limana ulaştırmaktır. Kaptan harekete geçmeden önce rotasını belirler, dümeni hedefe doğru yönlendirir ve yola çıkar. Gidilecek yer tam önünde ise yani haritadan bakıldığında başlangıç ve bitiş noktaları birleştirildiğinde düz bir çizgi oluşuyorsa, dümen sabit tutulduğu takdirde doğruca hedefe ulaşılmalıdır. Oysa durum hiç de göründüğü gibi değildir. Çünkü gemiyi hedeften saptıran bir çok faktör bulunmaktadır. Dünyanın yuvarlak oluşu, dalgalar, rüzgarlar, fırtınalar, okyanus akıntıları vs. bir çok etken geminin rotasından çıkmasına sebep olur. Bu sebeple 1.kaptan ve yardımcı kaptanlar sürekli olarak pusulayı ve diğer göstergeleri kontrol ederek gemiyi rotada tutmaya çalışır ve duruma göre dümen kırarlar. Aksi halde kendi haline bırakılan geminin nereye gideceği belli olmaz. Kanada niyetiyle çıkılan yolculuk Arjantin’de bitebilir veya gemi bilinmedik bir yerde karaya oturabilir, daha kötüsü batabilir, yüzlerce insan sulara gömülebilir. Filmlere konu olan meşhur Titanik vakasında gemiyi batıran buzdağı son anda fark edilmiş, dümen kırmak için zaman kalmamıştı. Gemiye çarpan aysberg gemiyi su üzerinde tutan hava tanklarını yırtıp gemi su almaya başlayınca da taşıdığı yüzlerce yolcusuyla birlikte okyanusun serin sularına gömülmüştü.

Herkes dünya denilen çalkantılı denizde kendi hayat gemisinin kaptanıdır. Hemen herkesin hayattan beklediği şey başlangıçta aynıdır. En azından lise eğitimini tamamlamış olanlar psikoloji dersinden Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisini hatırlar. Buna göre insan önce hayatta kalmak için yeme, içme gibi fizyolojik ihtiyaçlarını temin etmeye çalışır. Sonra güvenlik gelir, yani barınmak için başını sokacak bir ev ister. Sonra da sosyal ihtiyaçlar ve saygı ihtiyacı gelir. Ecdadımız bunları aş, iş, eş şeklinde özetler. Peygamber Efendimiz de bir hadislerinde "Şu üç şey âdemoğlunun saadetindendir; sâlihâ bir hanım, geniş bir ev, rahat bir binek."(Müsned, 1/168)